Odcinek 63 ,,Prawdziwa Ja…’’

-Hi…nata…-szepnął chłopak zaskoczony widząc dziewczynę, stojącą w wejściu . Jej postawa i determinacja zaskoczyły go tak bardzo, że nie mógł wyszeptać nic więcej.

Dziewczyna stała nieruchomo, ciągle trzymając przed sobą miecz chłopaka.. Mimo że pod wpływem emocji zawróciła i stanęła oko w oko z bestią, nadal była przerażona. Po chwili, jej ręce i nogi zaczęły drżeć , oddech był nierównomierny, a serce waliło w rozszalałym tempie.

,,No i co teraz….?!...’’-myślała gorączkowo.

,,Zawróciłam aby pomóc Sasuke ale co dalej….Co Ja mogę do diabła zrobić….!?!??!...’’

Myślała, a atmosfera wokół niej robiła się coraz cięższa.

W tym momencie Wilkołak wykonał krok w jej kierunku szczerząc ostre kły.

-Myślałem…że będę musiał Cię szukać…ale zaoszczędziłaś mi kłopotu…

-Dziękuję bardzo…-dodał arogancko przyjmując pozycję do ataku.Dziewczyna stała nadal nieruchomo nie spuszczając wzroku z przeciwnika.

,,Myśl…co teraz możesz zrobić….! Myśl….Zrób coś. COKOLWIEK…’’

W tym samym czasie,gdy pouczała Siebie w myślach, Wilkołak ruszył w jej kierunku, ostrząc kły i pazury. Hinata stała nadal nie mogąc ruszyć się nawet o milimetr.

,,Rusz się…Rusz się…RUSZ SIĘ…..!...’’

-HINATA….!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Głos chłopaka rozniósł się po całej jaskini. Dziewczyna ocknęła się z letargu i odskoczyła, unikając ataku przeciwnika.

-Ooo…a więc coś tam potrafisz….-rzekła Bestia otrzepując się z kurzu.

-Hinata…Uspokój się….!

Usłyszawszy te słowa, dziewczyna odwróciła się w stronę chłopaka, który znajdował się kilka metrów od niej. Miał rany cięte z których wolnym strumieniem sączyła się powoli krew.

-Sasuke…Ty krwawisz.…

-Uspokój się i posłuchaj.-powiedział spokojnym,niskim tonem.

-Jesteś potężną wojowniczką…To nic złego się bać…Musisz tylko uciszyć swoje emocje.

-Sasuke…Ja nie potrafię…

-Jedyne co musisz zrobić to uwierzyć w Siebie….

-ale…

-Ja w Ciebie wierze…Hinata…-dodał chłopak, wstając chwiejnym krokiem z ziemi.

Dziewczyna spojrzała na niego zaskoczona, ściskając mocniej miecz do niego należący.
-Wierzysz…we mnie…?-zapytała niepewnie patrząc na niego zaszklonymi oczyma.

-ym…-Chłopak przytaknął, uśmiechając się do niej szczerze.
-A czy Ty Hinata…Wierzysz we mnie….?-zapytał, wyciągając w jej kierunku dłoń.

Hyuuga patrząc na niego poczuła wewnętrzne ciepło, które uspokoiło ją, i sprawiło że paraliżujący strach który ją ogarniał -zniknął.

Wyciągając rękę w stronę chłopaka dotknęła jego dłoni, wyszeptując:

-Wierze…

-Heeeeeeeeeeeeeeeej……..nie zapomnieliście o czymś…..-odezwał się Wilkołak, przerywając rozmowę Sasuke i Hinaty.

-Spokojnie…zaraz się tobą zajmę….-rzekł Uchiha poważnie, patrząc na niego lodowatym spojrzeniem.

-Oj…oj…oj…Nagle zrobiłeś się bardzo pewny Siebie…. Jesteś jednym z tych głupców którzy myślą, że mając wolę walki wygrają…? Rozczaruje Cię…Jeżeli jesteś słaby….pozostaniesz słaby….JEDYNIE NAJSLINIEJSZY MA PRAWO WYGRAĆ…!

-hmph…to się jeszcze okaże …-odpowiedział spokojnie chłopak, po czym wziąwszy od Hinaty miecz, stanął w pozycji do ataku. Dziewczyna stanęła obok niego układając swoje dłonie w specyficzny sposób.

Oboje zamknęli oczy, po czym otwarli je krzycząc równocześnie:

-Sharingan!

-Byakugan!

Ich oczy zmieniły się. Oboje nie czuli strachu. Teraz wierzą. Wierzą, że walcząc razem mają szanse zwyciężyć nawet z tak potężnym przeciwnikiem.

Ponieważ wiara…jest ich największą siłą.