ODCINEK 69 ,,One nie potrzebują ozdób.Są piękne same w sobie...’’





I tak na następny dzień nadszedł wyczekiwany (szczególnie przez Sakure...xD) dzień festiwalu. Hinata wraz z Temari i Haruno zajęły się dekoracjami i pomocą przy ozdabianiu placu na którym miał się odbyć.
-uff...sporo tego...-szepnęła Hyuuga wycierając pot z czoła. Stanęła na przeciw oglądając coraz piękniej wyglądające stoiska.
-łap...!-Obróciła się i w jej dłonie wpadła butelka z wodą mineralną.
-Oh...Dziękuje...-dodała, uśmiechając się do chłopaka.
Sasuke stanął obok, również pijąc podobną wodę.
-Ach...ale ulga....-westchnęła Hinata zadowolona.
-Jak przebiegają pracę?
-Prawie skończyłyśmy...Wieczorem tego miejsca nie poznasz...
Chłopak przytaknął biorąc kolejny łyk wody.Hinata spojrzała na niego po czym zwróciła się do niego z zapytaniem:
-Dlaczego jesteś zdenerwowany?
Chłopak zachłysnął się wodą i zaczął chaotycznie kasłać nie mogąc wydusić ani słowa.
-Sasuke?
-Co...co masz na...na myśli?-zapytał, ciągle kaszląc.
Dziewczyna spojrzała na niego zdezorientowana aczkolwiek zaciekawiona.
-No wiesz....
-Hinata!
-hę?...-dziewczyna odwróciła wzrok i spojrzała w stronę wymachującej rękoma Sakury.
-Możesz tutaj przyjść?
Hinata machnęła ręką na znak zgody po czym zwróciła się w stronę gdzie stał chłopak, lecz Go już tam nie było.
-Sasuke?-szepnęła zaskoczona odwracając się na wszystkie strony. Nie rozumiała jego zachowania. Od tamtej sytuacji z Naruto stał się jakiś chłodny i odległy.
-Dziwne....-szepnęła pod nosem i ruszyła w kierunku Sakury.

Po kilku godzinach. Wieczorem. Uroczyście rozpoczął się Festiwal na który zjechali się wszyscy mieszkańcy.
-Jak pięknie....-powiedziała Hinata przyglądając się kolorowym stoiskom oraz mieniących się we wszystkich kolorach lampy. Wszędzie było widać szczęśliwych,uśmiechniętych ludzi ubranych w kolorowe Yukaty. Również Hinata jak i inni byli w nie ubrani.
-Heh...w końcu jest co świętować...-powiedziała Sakura uśmiechając się życzliwie.
-Ale mniejsza z tym....-dodała i zaczęła się rozglądać dookoła.
-Hę? Sakura? Co Ty robisz?
-A na co Ci to wygląda,Hinata? Szukam Sasuke. Myślisz,że spędziłam pół dnia na zakupach i kupę czasu na wystrojenie się tylko po to, aby nic z tego nie mieć? Myślisz,że zrobiłam to dla Siebie?
-a...rozumiem...
-no to dobrze...
-...ale wiesz... Sakura.Opłaciło się. Wyglądasz naprawdę ślicznie.
Haruno spojrzała na Hyuuge po czym rzuciła się jej na szyje.
-Kyaaa...Hinata jesteś taka słodka....Dziękuje....!!!
-A co tutaj się dzieje?-spojrzały obie za Siebie i ujrzały podchodzącego w ich stronę chłopaka.
-Naruto-kun....
-hmph....-westchnęła Sakura odwracając głowę w drugą stronę.
-Och! Jaka okrutna...!
-Ty jeszcze nie wiesz jaka Ja mogę być okrutna...-dodała Haruno ciągnąc go za policzek.
Hinata spojrzała na nich z boku. Mimo,że zawsze się sprzeczali bądź Sakura miała Naruto coś za złe to tak naprawdę zawsze mogą na Siebie liczyć. Wspierali się i jedno wskoczyło by za drugim w ogień.
Dziewczyna uśmiechnęła się pod nosem i po cichu, nie wzbudzając niczyjej uwagi zniknęła w tłumie,zostawiając ich samych. Szła powoli rozglądając się. Jej wzrok przykuwały kolorowe stoiska na których mieniły się ręcznie robione rzeźby,malowidła oraz biżuteria a także jedzenie oraz wiele innych równie interesujących i niesamowitych rzeczy. Nagle zatrzymała się, gdyż jej wzrok przykuło malutkie stoisko stojące trochę dalej niż inne. Nie miało tak wielu świecidełek i nie rzucało się zbytnio w oczy. Podeszła bliżej a jej oczom ukazała się starsza Pani która uśmiechnęła się do niej serdecznie.
-Dobry Wieczór Panienko
-Dobry wieczór...
-Mogę popatrzeć?-dodała.
-Oczywiście. Nie krępuj się,Dziecko.
Hinata spuściła wzrok i spojrzała na ladę. Na niej leżała ręcznie robiona biżuteria. Wzięła do ręki jeden z naszyjników. Był to prosty łańcuszek a na nim zawieszony był kwiat, który był delikatny i skromny a aczkolwiek przykuwający uwagę. Każdy jego kawałek był robiony z niezwykłą precyzją co sprawiało, że wydawał się niezwykle cenny i piękny.
-Masz doskonałe oko,Panienko.
-Oh.Naprawdę? Dziękuje.
-Kwiat oznacza delikatność i powabność. Takie cechy powinna posiadać prawdziwa Kobieta.
-Tak to prawda...
-...oraz piękno.
Dziewczyna spojrzała na staruszkę a ona mówiła dalej.
-Kwiaty nie potrzebują ozdób. Są piękne same w Sobie. To czyni je tak szlachetnymi i dlatego tak wiele Ludzi ich pragnie.
Dziewczyna uśmiechnęła się i jeszcze raz spojrzała na naszyjnik odkładając go na miejsce.
-Ma Pani racje...Kwiaty... są naprawdę przepiękne....

*********************************
W tym samym momencie Sakura wraz z Naruto zauważyli,że nie ma przy nich Hyuugi.
-Hę? A gdzie podziała się Hinata-chan?-zapytała Haruno puszczając policzek blondyna.
-Nie wiem.Zniknęła już jakiś czas temu..-odpowiedział, dotykając swojego zaczerwienionego policzka.
-Rety....Ona zawsze znika nie mówiąc nic nikomu....nie mam pojęcia o czym ona myśli....zupełnie jak On.....-powiedziała pod nosem różowo włosa patrząc przed Siebie.
-Sakura....-szepnął chłopak spoglądając na nią kątem oka.