Odcinek 71,,...z każdą minutą...ciemność bardziej ogarnia me serce....''



Stała na niedużym wzniesieniu i wpatrywała się smętnym wzrokiem w pochmurne niebo. Przyprawiało Ją to o dreszcze i czyniło, że sama stawała się posępna. Nie rozumiała jednego,co ona tu robi? Nerwy i niecierpliwość pomału brały przewagę nad nią. Jeszcze chwila a będą tak samo w strzępach jak... Z resztą, jaki to ma sens? I tak nie ma w pobliżu niczego, na czym mogłaby się wyżyć. Spróbowała chociaż pokrzyczeć, ale taki krzyk w pustej przestrzeni nie zdał rezultatu. Zaczęła nienawidzić tego nieba,takim jakie teraz było. Gdzie to Słońce? Czy te cholerne chmury ktoś wreszcie zdejmie z piedestału? A może by tak powiał Wiatr? Wiatr...Co to za melodia w mojej głowie? Nagle poczuła dziwny gorąc, jakby kąpała się w gorącej oliwie, która nagle wyparowała.Nagły ziąb chwile po tym Ją ostudził.Z zimna zatrzęsła się i łapała szybko powietrze, którym zaczęła się krztusić. Drżała cała i bała się. Nagle poczuła czyjąś rękę na swoim ramieniu. Odwróciła się gwałtownie lecz nikogo nie ujrzała. Ziemia pod jej stopami osunęła się a Ona sama zaczęła spadać w czarną przepaść....
Dziewczyna ocknęła się biorąc głęboki oddech. Po raz kolejny śniła o tym samym nie mając pojęcia, co to może znaczyć..Ten sen powtarzał się co jakiś czas, nie dając Hinacie spokoju.-Znowu miałaś ten sen?
-CO TY TU DO DIABŁA ROBISZ?!-zapytała zaskoczona, widząc stojącego przy jej łóżku postać Sasuke.-Kto wie...-rzekł, rozkładając bezradnie ręce.
Dziewczyna westchnęła jedynie gdyż ta sytuacja nie zdarzyła się pierwszy raz. Od kiedy wrócili z Wioski Piasku,Sasuke pojawia się znikąd w jej pokoju co jakiś czas (dokładnie to przez okno, które jest dla niego jak drugie drzwi, gdyż wchodzenie przez nie opanował do perfekcji ;))
-Znowu wszedłeś przez okno?- zapytała, wiążąc włosy w koński kucyk.
-No raczej przez drzwi wejściowe by mnie nie wpuszczono.-Kto wie...-odpowiedziała naśladując ruchy i mimikę Sasuke.
Chłopak uśmiechnął się pod nosem i obrócił w kierunku okna.
-Skoro wszystko w porządku to czekam tam gdzie zawsze...-powiedziawszy to wszedł na parapet z zamiarem wydostania się na zewnątrz.
-Czekaj!
-Hm? Co jest?-zapytał, odwracając się w jej stronę.
-Jadłeś śniadanie?
Chłopak spojrzał na nią lekko zdziwiony po czym pokiwał przecząco głową.
-A bo wiesz....-dziewczyna zawachała się przez chwilę lecz mówiła dalej:
-Cała Moja rodzina jest na misji,więc pomyślałam...Jeżeli nie masz nic przeciwko...to możemy zjeść razem śniadanie...-Jak Kochankowie po namiętnej nocy..
-NIE MÓW TAKICH RZECZY!-wrzasnęła klepiąc go w ramię.
-Spokojnie...Żartowałem....-odpowiedział głaszcząc Ją po głowie.
-Jak tak bardzo chcesz to uczynię Ci ten zaszczyt i zjem z Tobą śniadanie.
-OoOoooo....dziękuje łaskawco....-odpowiedziała lekko obrażona ale szczęśliwa.Mimo Jego uwag,dziwnego zachowania i trudnego charakteru, lubiła spędzać z nim czas.I naprawdę Jej na nim zależy. Bardziej, niż mogłaby przypuszczać.

W tym samym czasie.....

-Rany...Kobieto. Ostatnio widuje Cię częściej niż moich kompanów z drużyny.
-Nie marudź Shikamaru! To nie Moja wina,że dostaje tak wiele misji od Waszego Hokage.Z resztą powinieneś się cieszyć a nie narzekać ,że mnie widzisz...
-Ciesze się....Ciesze... ale mimo wszystko to takie kłopotliwe...-westchnął drapiąc się po głowie.
-A więc? Gdzie idziemy tak z samego rana?-zapytał idąc obok Temari.
-Zanim zacznę misję chcę kogoś odwiedzić. Ale nie znam dokładnie adresu więc biorę Cię ze Sobą...
-ehhh...Kobiety są takie kłopotliwe...

********************************

,,Może powinnam się zapytać czy mu smakuje???’’ -myślała Hinata patrząc jak kolejny kęs znika w ustach Sasuke.
,,Nie...to zbyt krępujące...ale jak powie, że nie? Co wtedy? NIE! Nie mogę go zapytać!!!...’’
Wpatrywała się w niego coraz bardziej a napięcie z każdą sekundą robiło się coraz większe.
Chłopak spojrzał na nią.Widząc w jakim skupieniu się mu przygląda poczuł dreszcz na plecach.
-Masz minę jakbyś chciała mnie zabić!-rzekł, a dziewczyna padła zrezygnowana na ziemie.-Ta...ak? Przepra...szam...-wykrztusiła pukając się w czoło.
-Już wiem o co chodzi...-rzekł po chwili biorąc łyk zielonej herbaty.
,,Niemożliwe! Domyślił się!?...’’ -pomyślała Hinata wstając gwałtownie.
-Na...naprawdę?-zapytała niepewnie przełykając śline.
Chłopak spojrzał na nią, odłożył powoli kubek i rzekł:
-Też uważasz,że wyglądamy jak Kochankowie po namiętnej nocy?
Dziewczyna powtórnie padła na ziemię dobita w maksymalnym tego słowa znaczeniu...
,,Poddaje się...to bezsensu mu cokolwiek tłumaczyć...-pomyślała wstając i otrzepując swój fartuszek.
-Hę?-chłopak spojrzał na nią nie rozumiejąc o co chodzi.Nagle rozległ się dzwonek do drzwi a następnie głośne pukanie.
-Ciekawe kto to może być tak z samego rana?-zapytała sama Siebie Hinata ruszając w kierunku drzwi.
-Może to Listonosz?-dodał Sasuke podążając za nią wzrokiem.
Dziewczyna złapała za klamkę i uchyliła powoli drzwi.
-Czy chcesz tego czy nie. WCHODZĘ!
Drzwi otwarły się na roścież z niewiarygodną prędkością a osoba stojąca za nimi rzuciła się Hinacie na szyje.
-Dawno żeśmy się nie widziały!
-Hę?-Dziewczyna w lekkim szoku spojrzała na tulącą się w nią osobę.
-Te...Temari?
-Oczywiście! A co myślałaś Hinata-chan? że to jakiś tajemniczy przystojniak?
-Nie...nie do końca....-uśmiechnęła się i dodała.
-Co Ty tu robisz? Znowu dostałaś jakąś misję od Tsunade-sama? czy przyjechałaś rekreacyjnie?
-Ach....chciałabym...Niestety praca to praca. Pomyślałam,że skoro tu Jestem to wpadnę Cię odwiedzić.Dawno żeśmy się nie widziały, no i....
-yhm....-chrząknął Shikamaru (do tej pory przez nikogo nie zauważony)
-Temarii....chyba przeszkodziliśmy....-dodał, wskazując palcem w kierunku kuchni.
,,DO DIABŁA! ZAPOMNIAŁAM O SASUKE!!! ’’
Po ciele Hinaty przeszedł dreszcz. Odwróciła się w stronę gdzie siedział Uchiha i ku jej wielkiemu zaskoczeniu....Siedział tam nadal jak gdyby nigdy nic czytając gazetę i pijąc herbatę.
Nastała cisza. Martwa cisza.
-Wyglądacie jak dwójka kochanków po namiętnie spędzonej nocy.-powiedziała Temari, a Shikamaru przytaknął twierdząco.
-DLACZEGO MÓWISZ TO SAMO!?-krzyknęła Hinata czując, jak bardzo niezręcznej sytuacji się znajduje.
-To....to...nie tak. My tylko jeść śniadanie...To nie jest to o czym myślicie....To śniadanie...-zaczęła się tłumaczyć machając rękoma jakby chciała stamtąd odfrunąć.-Dobrze...-rzekł nagle Sasuke przewracając kolejną kartkę.
-Miło ,że wpadliście...lecz jak zauważyliście,przeszkodziliście nam, więc miło by było jakbyście już poszli.
Hinata oniemiała czując, że jej dusza zaraz opuści jej ciało i odfrunie gdzieś daleko....chowając się na wieki ze wstydu.
-O Nie! Nie oddam Ci Hinaty tak łatwo...!-powiedziała Temarii tuląc do Siebie Hinate.
-Rany...wiedziałem,że będzie kłopotliwie....ech....-westchnął Shikamaru i nie zwracając na wojnę pomiędzy Uchihą a Temarii usiadł przy stole nalewając Sobie herbaty.
-Przepraszam Hinata-san ale czy mógłbym zjeść śniadanie przygotowane przez Ciebie?
-Hę? Pe...PEWNIE!-rzekła Hyuuga podskakując niemal z radości. Kilkoma zgrabnymi ruchami wyślizgnęła się z objęć Temarii i znalazła obok chłopaka.
-Na co masz ochotę? Mam Onigiri,dango oraz Misoshiru a no i jeszcze Sukiyaki. Ewentualnie mogę Ci zrobić coś co lubisz jeżeli...
-NIKT NIE BĘDZIE NIC JADŁ!! POWIEDZIAŁEM,ŻEBYŚCIE SIĘ WYNIEŚLI!!!-wrzasnął Sasuke zabierając Shikamaru talerz.
-Zjem Misoshiru. I poproszę jeszcze o talerz.
-Dobrze.
-IGNORUJECIE MNIE?!-Ja też poproszę Misoshiru... -powiedziała Temarii siadając przy stole.
-GŁUSI JESTEŚCIE!!? Powiedziałem WYNOCHA!!!!!!!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Po śniadaniu ( i wojnie pomiędzy Sasuke a Temarii,marudzeniu Shikamaru oraz stłuczeniu kilku talerzy przez Hinate spotkanie przebiegło w dość spokojnej atmosferze.....)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



Hmmmm...to by było na tyle dzisiaj. Jutro dopisze dalszy ciąg gdyż dzisiaj nie zdążyłam....;) Cieszę się bardzo,że moje opowiadanie ma coraz więcej czytających. Po raz kolejny ogłaszam, że nie rzucę, opuszcze (czyt.oleje) Bloga!!!! Nawet jakby chcieli mnie do tego zmusić siłą....;D heh...Po prostu nie mam zbytnio czasu stąd tak rzadko dodaje notki....;D Robię co w mojej mocy więc uwierzcie we mnie....;D

Hmmmm....a no i jeszcze jedno....Jestem pełna podziwu dla osóbki która nazywa się ,,Ogniowłosa''. Zaszalałaś z tymi komentarzami. Naprawdę jestem pod wrażeniem;) Pozdrawiam was serdecznie;* pewnie wiekszość z Was ma teraz wakacje(nie tak jak Ja....ciężko pracująca klasa robotnicza....-_-') Więc odpoczywajcie;*